کنترلرهای آسانسور هوشمندتر

کنترل‌کننده‌های آسانسور مدرن در بسیاری از پیشرفت‌های اخیر در عملکرد آسانسور نقش اساسی دارند. سیستم‌های کنترل مبتنی بر رله قدیمی‌تر، سیگنال‌ها را از طریق سوئیچینگ فیزیکی پردازش می‌کنند، که قابلیت تشخیص را محدود می‌کند و می‌تواند ردیابی خطا را دشوارتر کند. کنترل‌کننده‌های مبتنی بر ریزپردازنده{3} مدرن اطلاعات را سریع‌تر پردازش می‌کنند، ورودی‌های بیشتری را مدیریت می‌کنند و دید بهتری را به رفتار سیستم ارائه می‌دهند.

در ساختمان‌های تجاری، بهبود کنترل‌کننده‌ها چندین ناحیه را به طور همزمان تحت تأثیر قرار می‌دهند. آنها از شروع و توقف نرم‌تر پشتیبانی می‌کنند، سطح کف را بهبود می‌بخشند، عیوب مزاحم را کاهش می‌دهند و به تکنسین‌ها کمک می‌کنند تا مشکلات تکراری را با دقت بیشتری تشخیص دهند. در ساختمان‌هایی با آسانسورهای متعدد، کنترل‌کننده‌های پیشرفته نحوه تخصیص تماس‌ها در سراسر سیستم را نیز بهبود می‌بخشند که می‌تواند زمان انتظار و سفرهای غیرضروری را کاهش دهد.

این امر نوسازی کنترلر را به یکی از کاربردی ترین حوزه های نوآوری برای ساختمان های قدیمی تبدیل می کند. نحوه تفکر، پاسخ و ارتباط سیستم با تکنسین ها را بهبود می بخشد.

سیستم های اعزام مقصد

ارسال مقصد نحوه تعامل مسافران با سیستم های آسانسور را تغییر می دهد. مسافران به جای فشار دادن دکمه بالا یا پایین، طبقه مقصد خود را قبل از ورود به آسانسور انتخاب می کنند. این سیستم مسافرانی را که به طبقات مشابه سفر می کنند گروه بندی می کند و آنها را به کارآمدترین خودرو اختصاص می دهد.

این جریان ترافیک را در ساختمان هایی با حرکت عمودی سنگین، مانند برج های اداری، ساختمان های پزشکی و املاک تجاری بزرگ بهبود می بخشد. با کاهش توقف‌های غیر ضروری، ارسال مقصد می‌تواند کارایی سفر را بهبود بخشد و ازدحام را در دوره‌های اوج کاهش دهد.

ارزش ارسال مقصد به طرح ساختمان و الگوی استفاده بستگی دارد. در جایی که افراد زیادی در طول روز بین چند طبقه رفت و آمد می کنند بسیار مفید است. برای ساختمان‌هایی که ترافیک کمتری دارند، سود ممکن است کمتر قابل توجه باشد. بررسی سیستم می تواند تعیین کند که آیا سرمایه گذاری منطقی است یا خیر.

نگهداری پیش بینی و نظارت از راه دور

نگهداری پیش‌بینی‌کننده از حسگرها، تجهیزات متصل و داده‌های عملکرد برای شناسایی مشکلات در حال توسعه قبل از تبدیل شدن به خرابی استفاده می‌کند. تکنسین‌ها می‌توانند به‌جای تکیه بر خدمات مبتنی بر تقویم-الگوهایی مانند رفتار موتور، چرخه درب، لرزش، دما و تاریخچه خطا را بررسی کنند.

این نیاز به تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده آسانسور را برطرف نمی کند. لایه عمیق تری از دید را اضافه می کند. هنگامی که داده ها نشان می دهد که یک جزء شروع به دور شدن از عملکرد عادی می کند، می توان سرویس را قبل از خاموش شدن آسانسور برنامه ریزی کرد.

برای مدیران ساختمان، این مزیت عملی است. تعمیر و نگهداری پیش‌بینی‌کننده می‌تواند خرابی‌های غافلگیرکننده را کاهش دهد، برنامه‌ریزی را بهبود بخشد، و بحث‌های تعمیر را مبتنی بر شواهد-تر کند. همچنین به شناسایی مشکلات مکرر که ممکن است در طی یک بازدید از سرویس قابل مشاهده نباشند کمک می کند.

فناوری درایو احیا کننده

سیستم های محرک احیا کننده عملکرد انرژی را در آسانسورهای کششی بهبود می بخشد. در طول حرکات خاص، آسانسور می تواند انرژی اضافی تولید کند. سیستم های قدیمی اغلب این انرژی را به عنوان گرما از دست می دهند. سیستم های احیا کننده انرژی قابل استفاده را به سیستم الکتریکی ساختمان هدایت می کنند.

این می تواند اتلاف انرژی را کاهش دهد و تجمع گرما را در اتاق ماشین کاهش دهد. این مزیت در ساختمان‌هایی با استفاده مکرر از آسانسور و سیستم‌های کششی مناسب برای فناوری احیا، قوی‌تر است. این راه حل مناسبی برای هر آسانسوری نیست، اما در ساختمان‌های تجاری پرترافیک که عملکرد انرژی بخشی از برنامه‌ریزی بلندمدت است، می‌تواند ارزشمند باشد.

درایوهای احیاکننده نیز بهره وری انرژی را با نوسازی مرتبط می کنند. آنها اغلب در کنار ارتقاء کنترلر، بهبود موتور و تجدید سیستم گسترده تر در نظر گرفته می شوند.

سیستم های آسانسور کمتر اتاق ماشین

سیستم‌های آسانسور کمتر اتاق ماشین، که اغلب سیستم‌های MRL نامیده می‌شوند، نیاز به یک اتاق ماشین سنتی اختصاصی را کاهش داده یا حذف می‌کنند. تجهیزات به صورت فشرده تر در داخل یا نزدیک بالابر چیده شده اند که می تواند فضای ساختمان را آزاد کند و الزامات طراحی خاص را ساده کند.

برای ساختمان های تجاری جدید، این می تواند کارایی فضا را بهبود بخشد. برای ساختمان های موجود، ملاحظات MRL به شدت به ساختار، پیکربندی شفت و اهداف نوسازی بستگی دارد. هر ساختمان قدیمی برای این نوع سیستم مناسب نیست، اما مزیت{2}}صرفه جویی در فضا آن را در برنامه ریزی آسانسور مدرن مهم می کند.

نوآوری صرفاً در مورد حذف یک اتاق نیست. این نشان دهنده تغییر گسترده تر به سمت تجهیزات فشرده، موتورهای کارآمد و ادغام بهبود یافته با طراحی ساختمان است.

حفاظت درب و سیستم های حسگر بهبود یافته

سیستم های درب یکی از مهمترین بخش های ایمنی و قابلیت اطمینان در عملیات آسانسور هستند. سیستم‌های حفاظتی مدرن درب از حسگرهای پیشرفته برای تشخیص دقیق‌تر افراد، اشیا و حرکت استفاده می‌کنند. این امر خطر برخورد درب را کاهش می دهد و از عملکرد نرم تر در ساختمان های شلوغ پشتیبانی می کند.

بهبود درب همچنین به کاهش خاموش شدن مزاحم کمک می کند. اگر حسگرها تراز بهتری داشته باشند و قابل اطمینان تر باشند، آسانسور به دلیل قرائت انسداد کاذب یا رفتار ناسازگار درب، کمتر متوقف می شود.

برای ساختمان‌های تجاری با ترافیک بالای مسافر، سیستم‌های درب ارتقا یافته می‌توانند هم ایمنی و هم عملکرد روزانه را بهبود بخشند. این یکی از کاربردی ترین ابداعات است زیرا در هر سفر با آسانسور از درها استفاده می شود.

سیستم های ارتباطی اضطراری بهتر

ارتباطات اضطراری اهمیت بیشتری پیدا کرده است، زیرا فناوری‌های تلفن قدیمی‌تر قابل اعتماد نیستند یا به تدریج حذف می‌شوند. سیستم‌های مدرن ارتباط دوطرفه{1} و قابل اعتمادتری را بین مسافران و مخاطبین اضطراری فراهم می‌کنند.

در ساختمان‌های تجاری، این مهم است، زیرا خرابی ارتباط در حین گیر افتادن، نگرانی‌های ایمنی و عملیاتی جدی ایجاد می‌کند. صاحبان ساختمان ها باید بررسی کنند که آیا سیستم های ارتباطی قدیمی هنوز انتظارات فعلی را برآورده می کنند و آیا در طول مدرن سازی به ارتقاء نیاز است یا خیر.

سیستم های ارتباطی بهبودیافته همیشه برای مسافران قابل مشاهده نیستند، اما برای برنامه ریزی ایمنی ضروری هستند.

چگونه نوآوری ها با تأثیر ساختمان مقایسه می شوند

این مقایسه نشان می دهد که نوآوری باید با نیازهای واقعی ساختمان مطابقت داشته باشد. بهترین ارتقا همیشه جدیدترین فناوری نیست. این یکی است که مهمترین مشکل عملیاتی را حل می کند.

انتخاب نوآوری آسانسور مناسب برای ساختمان شما

صاحبان ساختمان باید از طریق ارزیابی عملی به نوآوری آسانسور نزدیک شوند. یک ساختمان اداری پرترافیک ممکن است از ارسال مقصد بهره مند شود، در حالی که یک ساختمان قدیمی با خطاهای مکرر ممکن است ابتدا نیاز به نوسازی کنترلر داشته باشد. اگر سیستم موجود از فناوری پشتیبانی کند، ویژگی متمرکز بر عملکرد انرژی ممکن است از درایوهای احیا کننده بهره مند شود.

نقطه شروع باید مروری بر سن سیستم، سابقه خدمات، الگوهای ترافیک، مصرف انرژی و عملکرد بازرسی باشد. این یک مبنای روشن برای تصمیم گیری در مورد اینکه کدام ارتقاء ارزش اولویت بندی را دارند فراهم می کند.

فناوری تنها زمانی ارزش ایجاد می کند که ایمنی، قابلیت اطمینان یا عملکرد عملیاتی را بهبود بخشد. بدون این ارتباط، به یک هزینه غیرضروری تبدیل می شود تا یک سرمایه گذاری استراتژیک.